Idealisme

Een prachtig gesprek met een vriendin kan leiden tot een prachtig geschreven blog. Dit is hoe het gaat in mijn leven. Ik word geïnspireerd door gebeurtenissen, ervaringen en personen. En als alles samenkomt ontstaan de mooiste creaties. Lees maar.

Idealisme

Er zit een man in de trein. Hij irriteert zich mateloos. Aan de vrouw die tegenover hem zit. Te breien. Met een snelheid waar je u tegen zegt. Tik tik tik tik tik. Gek wordt hij ervan. Hij slaat zijn ene been over het andere. Wiebelt wat met zijn voet heen en weer. Steeds sneller. Tot hij begint mee te bewegen op het ritme van het getik. Tik tik tik. Zwiep zwiep zwiep. De vrouw breit. De man zwiept. Zelfde tempo. Een team.

Tik zwiep. Tik zwiep.

 

Dan doet de man iets wat nauwelijks waarneembaar is. Zeker niet voor de vrouw. Hij past het tempo van zijn gezwiep wat aan. Tikkeltje langzamer. De breiende vrouw tikt mee. In zijn tempo. Zonder dat ze het echt door heeft. De man past nog een beetje aan. En nog een beetje. En nog een beetje. En de vrouw breit gewoon door, in een steeds langzamer tempo.  

 

De vrouw kijkt plotsklaps naar de man op. Een blik van herkenning? Bewustwording? Ze slaakt een diepe zucht. En glimlacht. Ze ziet de man. Zij breit, hij zwiept. Nog steeds hetzelfde tempo en hetzelfde ritme. Ze begint tegen hem te praten. Er ontstaat een mooi gesprek. Dat kan nu ook. Zelfde level. Zomaar een vrouw. Zomaar een man.
 

Zij breit, hij zwiept.

Er is contact.

 

Vorige week had ik een prachtig gesprek met een vriendin. Over idealisme, visionairs en wereldverbeteraars. Hoe mooi het is dat er idealisten zijn. Hoe nodig ook. Zonder hen geen verandering. Mijn vriendin is zo’n idealist. Heerlijk mens, mooie wensen en dromen. Heldere visie en duidelijke missie. Maar…. we spraken ook over dat wat er vaak ontbreekt bij idealisten. Het contact maken met de ander die nog niet zo ver is.
 
En ik vertelde haar het verhaal van de breiende vrouw en de zwiepende man. Als metafoor. Want je visie kan nog zo mooi zijn, als een stip aan de horizon, zo helder als de helderste ster. Als het je niet lukt om eerst af te zakken tot het tempo van de ander, dan lukt het niet. Dan is er geen contact. Dan blijft het wij-zij. Dan blijft het trekken aan gras. En geloof me, dat werkt niet. Dan raak je de verbinding kwijt. Sta je daar… in je eentje…  

 

Met je idealisme.

Wat nodig is, is dat je eerst de verbinding zoekt, meebeweegt in het tempo van de ander. En dan, als je verbinding hebt met de ander, als jullie hetzelfde tempo hebben en het gesprek mogelijk wordt, dan kun je van daaruit het tempo wat gaan opschroeven. Want andersom werkt het ook! Kun je steeds wat sneller gaan zwiepen om het getik mee te krijgen. Tot je -ook weer samen- op hetzelfde tempo maar op een heel ander niveau de mooiste idealen waar kunt maken.  
 

Inzicht. Doorbraak. Groei.

 
P.S. Dit blog is ongelooflijk veel keer gelezen en gedeeld. Als jij het ook met veel plezier, aandacht en herkenning hebt geschreven, voel je dan vrij om het ook te delen. Er ligt een universele les in verscholen. En hoe meer personen die les leren, hoe leuker het voor iedereen wordt. Dank je wel!

Wil je stoppen met strugglen en starten met stralen?
Download dan nu de Break Free Gids!

Please enter your name.
Please enter a valid email address.
Something went wrong. Please check your entries and try again.