Intuïtie in de voortuin

Ik ben er al een paar weken mee bezig. Transformatie. Het oude loslaten, het nieuwe omarmen. Nee, dat stopt nooit. Want het nieuwe wordt iedere keer ook weer het oude. En daarbij ontdek je dan steeds weer nieuwe lagen in jezelf. Waardoor het leven iedere keer weer leuker, aangenamer en makkelijker wordt.

intuitie in de voortuin-min

De transformatieperiode waar ik nu in zit heeft als thema Overgave. En dan met name de overgave aan mijn intuïtie, vrouwelijkheid en gevoel. Ik heb al de mooiste ervaringen mogen beleven en wordt steeds beter in het voelen (lees: ik vertrouw steeds meer op de gave die er altijd als was, maar nu weer toegelaten wordt). En… het gaat me steeds gemakkelijker af om los te laten en in de overgave stand te gaan.

Maar dit weekend niet.

 

Dit weekend pakte ik vast. En goed ook. Ik liep me er al twee weken aan te ergeren, dus het moest nu gewoon gebeuren. Tijd om mijn voortuin eens flink aan te pakken. Uit de kluiten gewassen struiken, onkruid en hedera zorgen er voor dat ik vanuit mijn slaapkamerraam (ik slaap beneden) niet eens meer naar buiten kon kijken. Ik was er helemaal klaar mee.

 

En dus ging ik aan de slag. De prachtige hibiscus die juist nu volop in bloei staat? Eruit! Twee buxusbollen die alleen nog maar aan de buitenkant groen bleken te zijn? Eruit! Hedera, onkruid, gras? Allemaal eruit. En oh men, wat een heerlijk, opgeruimd gevoel geeft dat zeg. Tja, dat van die hibiscus is idd wel wat jammer, maar ja, die kon gewoon echt niet langer.

 

En nu zit ik moe maar voldaan op de bank met een lekker kopje thee. Mijn hele lijf tintelt. Ik voel me bevrijd. Lichter. Heb weer zicht op wat voor me ligt. De ergernis is omgetoverd in tevredenheid. En terwijl ik mijmerend wat voor me uitstaar, wordt ik me er van bewust. Van de spiegel die de voortuin voor me is.

 

De afgelopen twee weken knaagde er iets.

 

Een beetje onrustig gevoel. Alsof er nog van alles in de weg zat wat ik maar niet weg kreeg. Het voelde alsof ik mezelf belemmerde de volgende stap naar voren te maken. Helemaal kriegel werd ik er van. Ik weet nu waarom.

De linkerkant van mijn voortuin – daar waar ik gewerkt heb- is de spiegel van mijn innerlijke vrouw. De innerlijke vrouw staat symbool voor intuïtie en voelen. En de voortuin, die staat voor de toekomst. En hoe zag mijn voortuin -en dus mijn intuïtie in de toekomst- er in mijn ogen uit? Overwoekerd, verwilderd en daarmee een belemmering op mijn zicht!

 

Niet zo gek dus dat die voortuin aangepakt moest worden.

 

Alles wat er nog teveel instond, belemmerde me om verder te groeien. Om de volgende laag in mijn intuïtie aan te kunnen boren. Om goed te kunnen voelen. En nu alles weg is, het overzichtelijk en leger is, nu voel ik rust en ruimte. Kan ik met een open blik de toekomst in kijken. Op naar de volgende groeilaag.

 

Erger jij je ook wel eens aan je voortuin, je achtertuin, je partner, je kinderen, je bedrijf, je whatever…? Bekijk het dan eens als een spiegel. Want het zegt alles over wat er in jou speelt. Waar jij nog aan te werken hebt. Die spiegels zijn niet altijd even duidelijk en zeker niet altijd gemakkelijk te doorzien, dus als je daar hulp bij wilt… vraag een inzichtsessie aan. Kijken we samen naar jouw spiegels en transformeren je ergernissen naar tevredenheid en geluk. Klanten noemen het ‘lifechanging’ en ‘echt goud waard’. Kom je het ook ervaren?

 

Inzicht. Doorbraak. Groei.

 

P.S. Net als het onderhoud van je tuin om er voor te zorgen dat niet weer alles overwoekert, hebben ook je innerlijke delen ‘onderhoud’ nodig. Sta dus regelmatig stil bij alle delen in jezelf en pas aan waar nodig.

Wil je stoppen met strugglen en starten met stralen?
Download dan nu de Break Free Gids!

Please enter your name.
Please enter a valid email address.
Something went wrong. Please check your entries and try again.