Overgave

Als het komt op een moment dat je het het minst verwacht, word je er het meest door overvallen. Deze ervaring heeft werkelijk een enorme impact op me gehad. Ik had het dan ook voor geen goud willen missen.

Overgave-2
Ademloos heb ik zitten luisteren en kijken naar de dame op het podium. Haar verhaal grijpt me aan. Haar persoonlijkheid boeit me. Haar kracht en haar zachtheid betoveren me. Ik heb zojuist gezien hoe ze door middel van ademhaling en focus een houten pijl door midden heeft gebroken. Vanuit een punt op haar keel! Wow. Cool.

Wie wil dit ook? hoor ik haar vragen.

En terwijl ik mijn vinger hoog in de lucht steek en me gereed maak om op te staan roep ik luid ‘ja, ik wil’. Het vreemde gevoel in mijn keel dat tien minuten geleden plotsklaps verscheen, voel ik als sneeuw voor de zon verdwijnen. Het maakt plaats voor iets anders. Tinteling, spanning, verwachting. Ik kan de triomf van de overwinning op mezelf al voelen. Dit is waar ik al die weken onbewust naar toe geleefd heb. Ik kijk om me heen en zie dat er maar weinig andere aanwezigen hun vinger hebben opgestoken. Nu word ik er ook nog super enthousiast bij. Het gaat gewoon gebeuren, yes! Ik ben er echt helemaal klaar voor. Klaar voor de volledige overgave. Ik ben er zo zeker van dat ik dat podium op ga, dat ik niet eens doorheb wat er om me heen gebeurt. Tot ik me los schud uit mijn gedachten en begrijp dat iemand anders wordt gekozen.

Enigszins verdooft zak ik terug in mijn stoel.

Het dringt niet echt tot me door, maar tijd om er bij stil te staan heb ik niet. Ik zie de dame voor me in tranen uitbarsten. Ik zie hoe ze het podium oploopt. Ik word helemaal meegezogen in haar verhaal. Wat mooi dat zij hier staat. Ik kijk met een mengeling van bewondering en verbazing hoe ook zij een houten pijl doormidden knakt met een kracht en een overgave van heb ik jou daar. Ik ben zo blij voor haar. Respect en liefde stromen door me heen. Ondertussen draaien mijn hersenen overuren. Dit wil ik ook. Hoe kom ik alsnog op dat podium? Ik zie nog meer pijlen op het podium liggen en weet zeker dat er nog een kans komt. Die laat ik echt niet voorbij gaan. Het is de kans op die volledige overgave die ik zo graag wil ervaren. Hoe pak ik dit aan? Zal ik gewoon vragen of….

Ik schrik op uit mijn gedachten.

Iemand roept mijn naam. Agnes, Agnes… Ik voel dat mijn buurvrouw mijn hand pakt. Sta op zegt ze, wij gaan dat podium op. Huh, wat? Ik sta op en loop mee. En daar sta ik. Alsnog op het podium. Beetje verdwaasd, dat wel. Paar minuten later staan we tegenover elkaar. Twee vrouwen. In jurkjes. Op hakken. Met een staaf van betonijzer tussen onze kelen in geklemd. Ik volg de instructies van de dame op het podium op. Adem diep in, spreid je armen en til ze op, met kracht. Adem uit en laat ze zakken. Nog een keer. Focus op de ander. Ik kijk mijn ‘partner in crime’ aan. Een tweede ademhaling. Ik kijk haar nog dieper aan. Full focus. En uit. Bij de volgende inademing houd je je adem vast en loop je naar voren. Ik adem diep in. Veel dieper dan anders.

En op dat moment voel ik het!

Er verandert iets. Diep in mij. Ik voel het gewoon verschuiven. Zonder enige twijfel zet ik een stap naar voren! Amazing, ik ga gewoon. Het ijzer beweegt mee. Ik blijf mijn partner aankijken. Ook zij doet een stap naar voren. Ik voel de weerstand van de staaf. Vlak voor het buigpunt. Een nano-seconde ben ik in staat om te denken. Nee, dat gaat niet gebeuren, nu ga ik door ook. En ik zet nog een stap naar voren. De staaf buigt. Voor ik het weet omhelzen we elkaar en houden elkaar stevig vast. Ik huil. Ik ben in de war. Wat is hier gebeurd?
Ik loop het podium af en ga weer op mijn plek zitten. Het lijkt alsof ik bijkom uit een trance. Wat is dit? Ik was al een paar weken op zoek naar volledige overgave en zonder dat ik het in de gaten had, kwam het. In een geheel andere vorm dan ik ooit had kunnen bedenken. Maar dit was het. Overgave. Volledige acceptatie van de onmetelijke kracht, de grootsheid en de overvloed aan mogelijkheden.

En ik mocht het ervaren.

Het is nu een paar weken later. Nog steeds besef ik niet precies hoe ik daar terecht kwam. Nog steeds besef ik me niet volledig dat ik geen seconde getwijfeld heb. En nog steeds besef ik niet goed wat er daarna gebeurde. Ik besef me inmiddels wel ten volle wat we hebben gedaan. Ik zie het. Ik weet het. Ik voel het. Ik kan de kracht en de overgave zo weer naar boven halen. Heel veel mensen hebben me aangesproken, berichtjes gestuurd, me vragen gesteld en me complimenten gegeven. Over hoe stoer ze het vonden. Knap. Moedig. Maar weet je, wat ik heb laten zien, kan iedereen.

De kracht, de grootsheid, de mogelijkheden…

Iedereen bezit ze. Ja, ook jij! Wees je daar alsjeblieft wat vaker bewust van. Als je twijfelt of je iets wel kunt. Als je je afvraagt of jij er wel geschikt voor bent. Als je het vertrouwen in jezelf even kwijt bent. Herinner je dan dit verhaal. Denk eraan dat het onmogelijk mogelijk kan worden. Zonder de ijzeren staaf natuurlijk, dat doe je echt alleen onder begeleiding, maar herinner je dit verhaal. En adem dan een paar keer heel diep in en uit. Focus op hetgeen je wilt bereiken. Voel je ademhaling. Focus nog dieper. Voel de power. Adem diep in. Zet die eerste stap…
En geef je er volledig aan over…

Inzicht. Doorbraak. Groei.

P.S. Ik heb inmiddels ook een houten pijl mogen doorbreken. Tijdens mijn eigen MasterMind nog wel! Ik wilde deze ervaring zo graag delen met de DareDevils en aangezien één van de DareDevils hier gediplomeerd voor is… En yes, nu wordt het dus een vast onderdeel van de MasterMind…

Wil je stoppen met strugglen en starten met stralen?
Download dan nu de Break Free Gids!

Please enter your name.
Please enter a valid email address.
Something went wrong. Please check your entries and try again.