Stoepranden

Ik had het al een keer gelezen. Dat de manier waarop je vroeger speelde laat zien waar je kwaliteiten en talenten liggen. Toen ik tijdens een wandeling een vader zag stoepranden met zijn zoon, ontstond in 1x dit blog. Yep, het lag al in me verscholen...

stoepranden gecomprimeerd

Ik moest er onlangs aan denken. Stoepranden! Als kind deed ik niet anders. Uren kon ik er zoet mee zijn. Ik was er ook echt goed in en dat maakte het natuurlijk extra leuk. Voor mij dan :-). Tja, ik ben nogal fanatiek met spelletjes en wilde vroeger vooral heel graag winnen en de beste zijn. Heb ik nu helemaaaaal geen last meer van hoor. Nee hoor. Duuuhhhh :-).
 

Anyway, ik dacht terug aan die geweldige tijd en opeens bedacht ik me dat er eigenlijk drie soorten tegenspelers waren (weet ik nu hè, toen niet hoor):
– de gefrustreerden
– de ongehechten en
– de uitdagers

 

De gefrustreerden

 

De GEFRUSTREERDEN waren de spelers die heel graag goed wilden zijn, maar het nog niet waren. Zij deden ontzettend hun best en werkten steeds harder. Gingen harder gooien. Of sneller achter elkaar. Namen niet de tijd om na te denken of hun tactiek aan te passen. In het begin vond ik het heel leuk om met deze kinderen te spelen omdat ik makkelijk kon winnen, maar al snel was voor mij de lol er vanaf.

 

Dus begon ik ze te leren hoe ik het deed. Doel bepalen, focus houden en vooral veel plezier hebben. En weten dat je het kunt als je maar lang genoeg oefent. Het gaf mij een kick als ik zag dat het lukte, als ze de stoeprand wel gingen raken. Geweldig vond ik het om te zien hoe hun ogen dan begonnen te stralen. En hoe fijn ik me voelde als ik ze kon laten zien hoe leuk het spel werd. En natuurlijk werd het daardoor voor mij ook veel leuker.

 

De ongehechten

 

De ONGEHECHTEN waren een heel ander verhaal. Die vond ik eigenlijk maar irritant. Die speelden helemaal niet om te winnen, die speelden gewoon omdat ze er lol in hadden, zonder verdere verwachtingen. Met een soort van nonchalance die ik niet bezat omdat ik maar 1 ding wilde: winnen. Pas nu weet ik dat ik van deze groep enorm had kunnen leren.

 

Omdat ik nu weet dat winnen niet perse het doel hoeft te zijn. Dat het spel nog leuker kan worden als je het ongehecht aan de uitkomst speelt. Of je nu wint of verliest, het spel zelf is het doel. En wat megagaaf is (weet ik ook nu ): als je het spel op deze manier speelt, dan is de kans dat je wint nog vele malen groter! Hoe cool is dat? Had ik het maar eerder geweten…

 

De uitdagers

 

De UITDAGERS waren mijn tegenspelers die minimaal op hetzelfde niveau speelden. Maar vaker nog: die net iets beter waren (voor mij dus super irritant). Zij wilden ook het allerliefste winnen. En dat deden ze ook vaak. Omdat ze precies wisten hoe dat moest. Ze hadden hun eigen strategie, waren bloedfanatiek en gaven niet op voordat ze hun doel bereikt hadden.

 

Deze spelers daagden mij enorm uit. En maakten van mij regelmatig een gefrustreerde. Maar dan keek ik naar hun strategie, stelde ze vragen en leerde van ze. Zo gaaf hoe de ander dan de tijd en de moeite nam mij te laten zien hoe het anders kon. Zodat we daarna verder konden spelen. Ongehecht.

 

***

Stoepranden dus. En tja, toen zag ik ook de parallel met het ondernemerschap. Want ook daarin bevinden zich drie soorten spelers. Precies. De gefrustreerden, de ongehechten en de uitdagers.

 

Onderneem je vanuit de drang om te winnen (lees je hebt geld nodig), dan wordt het vast en zeker een moeten. Ligt er druk op. En lukt het niet. Wat logisch is. Gevolg? Frustratie! Tip: ga op zoek naar iemand die jou verder kan helpen. Een ongehechte of een uitdager. Een coach!

 

Onderneem je vanuit vertrouwen omdat je precies weet hoe je het spelletje moet spelen, dan zul je merken dat je steeds minder gelijkwaardige tegenspelers tegenkomt. It’s lonely at the top. Tip 1: Blijf zoeken naar die andere uitdagers, ze zijn er, echt! Tip 2: Zet je expertise in om de gefrustreerden verder te helpen. Kunnen nl ook weer uitdagers worden et voila: wie weet worden het je medespelers. Less lonely at the top .

 

En wat ik tenslotte iedereen gun te worden, is de ongehechte ondernemer. Ongehecht aan de uitkomst, maar volop genietend van het spel dat ondernemen heet. Laat je bijscholen, neem een coach in de hand en/of word een coach voor een ander, ontwikkel je ondernemerskills. Kijk, luister, doe na. Maar bovenal: heb er vooral heel, heel veel plezier in. Je zult zien dat je veel verder kom dan je nu kunt bedenken.

 

En dan ben ik nu benieuwd naar jou! Als jij terugdenkt aan jouw kindertijd, hoe speelde jij je spel? En wat doe je nu nog steeds zo? Wat heb je hier van geleerd en wat kun je er alsnog bijleren? En welke parallellen zie je nu in je rol als ondernemer? Let me know!

 

Inzicht. Doorbraak. Groei

 

P.S. Ik heb mijn kids nu ook aangestoken en dus ben ik al twee dagen aan het stoepranden. En tja, het is lang geleden, dus in het begin was ik behoorlijk gefrustreerd. Maar… sommige dingen verleer je kennelijk niet, dus ik heb het weer te pakken. Jasper trouwens ook, shit, die is eigenlijk beter. Ahum .

Wil je stoppen met strugglen en starten met stralen?
Download dan nu de Break Free Gids!

Please enter your name.
Please enter a valid email address.
Something went wrong. Please check your entries and try again.